Suffle up and deal!!

Paardejokers!

Het is voor ons een beetje pijnlijk om te horen dat het met Maus zo goed gaat. We hadden gehoopt die hij ons zou missen, maar niets blijkt minder waar… Maus, of zoals wij hem sinds enkele dagen noemen ‘die vuile verrader’, heeft het prima bij zijn nieuwe tijdelijke baasje. We hebben het ook prima naar ons zin zonder hem….

Gisterenavond hebben we besloten om geen wekker te zetten, sommigen zijn nog uitgeput van ons Vegas-avontuur terwijl anderen een gebroken nacht hebben gehad doordat onze exmedereiziger om 7 uur een vlucht had. Tijd dus om eens lekker uit te slapen! Dientengevolge werden we rond 11.15 wakker, een kwartier na onze uiterste check-out tijd. Geen probleem, alleen kwamen we daardoor pas rond het middaguur aan in Yosemite Park. Waar het Visitors Center normaal gesproken aan het begin van het park ligt, moesten we nu ruim een uur rijden voor we ons konden laten informeren over het hoe en wat. Wel kwamen we onderweg onheilspellende borden tegen, met daarop de boodschap de loslopende beren niet te voederen. Beren??

Efin, na een prachtige rit langs schitterende valleien, enkele mooie watervallen en een paar steile rotswanden waar we honderden meters hoger een paar dappere bergbeklimmers konden aanschouwen, kwamen we aan bij het Ranger onderkomen. Het was inmiddels al laat in de middag en hadden het plan opgevat om vandaag de rivier te bewonderen, wellicht per boot, en morgen een mooie wandeling te maken.

De Ranger maakte ons echter meteen duidelijk dat raften geen optie was daar de rivier droog lag rond deze tijd van het jaar. Het bleek uberhaupt een wonder dat we het tot het Ranger Center hadden weten te schoppen want deze bergpas is vanwege onophoudelijke sneeuwval maar 2 maanden per jaar begaanbaar. Geen raftavontuur voor ons dus, maar een wandeling behoorde wel tot de opties. Die starten alleen allemaal vanuit de Yosemite Valley, die ruim een uur rijden was. O ja, en alle hutten zaten vol, dus overnachten in Yosemite Park konden we wel op ons buik schrijven. Het was voor ons dus zaak om in de Yosemite Valley te komen, omdat daar alle wonderen te vinden zijn die in de boekjes beschreven staan (onder andere de oudste en dikste bomen ter wereld). Gelukkig was er vlakbij die vallei een uitgang van het park, waardoor we wellicht buiten het park nog een slaapplaats konden vinden.

Na een 75 minuten durende tocht, die ons voerde langs adembenemende plekjes (volgens sommige zelfs mooier dan die in Zion National Park, al wil de auteur van dit stukje daar (nog) niet aan) kwamen we bij de uitgang van het park. Na verscheidene keren te zijn geweigerd (“alleen nog plek op de slaapzaal”, ”wel een kamer, maar dan moeten 3 personen in 1 bed”) zijn we terecht gekomen in Groveland. In een groot huis, omgetoverd tot hotel, hebben we 2 kamers weten te bemachtigen (inclusief jacuzzi en dakterras) en zitten we slechts 20 minuten van Yosemite Park.

Ondertussen hebben we alle folders en wandelroutes van Yosemite Parkhebben weten te verzamelen. Daar kunnen we morgen een mooie wandeling maken langs alle bergen en waterplassen. De grote trekpleister van de park, de levensgevaarlijke loslopende beren, hopen we ook nog tegen te komen! Immers, Cees-Jan heeft zijn klappertjes pistool nog steeds aan zijn broekriem hangen, en heeft inmiddels nieuwe munitie aangeschaft!

ps. Aan Frank/ de familie Weij een verzoekje: zouden jullie uit onze post een brief kunnen pikken die aan Cees-Jan is gericht. De afzender is DigiD / IB-groep. Zouden jullie de code die op de brief staat naar mij ons willen smsen? Mijn dank is groot!