Suffle up and deal!!

Hallo lieve mensen,

dit verhaal staat in het teken van afscheid. We hebben namelijk afscheid genomen van onze lieve reisgenoot Frank, die we nu al missen. In de auto is zijn plaatsje leeg en aan tafel hebben we een stoel over. Vannacht zijn H, A en B Frank gaan wegbrengen en alles is goed gegaan. We hebben nog niets van hem gehoord, hij is namelijk op dit moment nog in de lucht. We weten wel dat hij veilig in Philadelphia is geland, zijn stop. Mét tas. We hopen dat zodra hij is geland, een computer zal zoeken en even een berichtje achterlaat om te laten weten hoe het is gegaan!

Naast dat wij afscheid hebben moeten nemen van onze lieve reisgenoot, hebben wij ook afscheid moeten nemen van DE stad. De stad die alles heeft. De stad van poker, winkelen, gokken, hitte, lichtjes etc. etc. etc. We raken er niet over uitgepraat. Om jullie niet alleen te vervelen met alle verhalen die wij hebben geschreven en in deze fantastische stad geen tijd hebben gehad om foto’s te plaatsen, zullen we het nu even goed maken. Hier een kleine impressie van onze stad, die wij nu met bloedend hart achter ons hebben gelaten….

 (Let op de attractie bovenop de tower)

(Om de video te bekijken klik er 1 keer op om hem te activeren, en dan 1 keer om hem te starten. Voor de ongeduldigen, het laden kan een paar seconden duren. Tip, zet je geluid wat harder)

Nadat we rond 11 uur hadden uitgecheckt, onze auto hadden laten voorrijden en onder de achtbanen door de highway hadden opgezocht, kwam van achteruit de auto de vraag: “Waar gaan we eigelijk heen?” Na deze onheilspellende vraag kwam het al even onheilspellende antwoord van de bestuurder: “Geen idee…”

In allerijl werd door de bijrijder ons programmaboekje opgezocht, waarna duidelijk werd dat we onze reis vervolgde naar Death Valley. In de reisgidsen konden we lezen dat de gemiddelde temperatuur rond de 48 graden schommelt en dat je alleen in de Death Valley wil komen als je er echt niet omheen kunt. Lekker dan… Maar goed, onderweg naar Yosimite Park kunnen we echt niet om Death Valley heen, dus recht er door!

Eenmaal aangekomen bij de ingang van de vallei, werd ons aan alle kanten duidelijk gemaakt dat je niet mocht verder rijden zonder 4 liter water per persoon, geen airco in je auto aan mocht hebben (anders stond je gegarandeerd met een kokende motor) en mocht je geen stap buiten de auto zetten. De bijgaande opsporingsberichten van mensen die de vallei waren ingegaan en nooit meer waren terug gekeerd benadrukte het gevaar van deze plaats. Of, zoals een taxichauffeur zei, “If they say Death Valley, they mean Death Valley”.

We zijn maar snel door deze plek des doods gereden om alvast wat voorsprong te nemen voor de reis voor morgen. Dan zouden we ruim 400 km moeten rijden. Uiteindelijk zijn we om 18.00 aangekomen en een schattig stadje genaamd Bishop, waar we na 3 keer ‘nee’ onze intrek hebben kunnen nemen in een klein hotel, waar we wederom met z’n alle op 1 kamer zitten, gezellig! We zijn nu nog slechts anderhalf uur verwijderd van Yosimite Park, wat volgens de verhalen een schitterend park is met de grootste bomen ter wereld en loslopende beren!

We zijn zeer benieuwd, tot morgen!